Mostrando postagens com marcador novela. Mostrar todas as postagens
Mostrando postagens com marcador novela. Mostrar todas as postagens

quinta-feira, 12 de janeiro de 2012

Esther Bendahan Cohen narra a desintegración do mundo sefardí



'Déjalo, ya volveremos' recolle "a memoria dun pobo que nunca poderá volver", di a autora

.

Por Virxinia Collera


"Dájalo, ya volveremos", díxolle a Reina o seu pai. Ela quería levar consigo a España un armario que encerraba a súa mitoloxía infantil e colocalo na súa nova casa en Madrid. Non puido ser. O episodio non foi dramático pero quedou almacenado na súa memoria. Os xudeus sefardíes que deixaron en Marrocos a súa identidade e a súa cultura tampouco se abandonaron ao drama cando se dirixían a Europa para construírse unha nova vida. Esther Bendahan Cohen (Tetuán, 1964) narra na súa terceira novela, "Déjalo, ya volveremos (Seix Barral), a desintegración do mundo xudeu sefardí e da infancia. "Esta novela recolle a memoria do meu pobo e dunha sociedade que nunca poderá volver ao lugar do que saíu", explicou a escritora e xornalista durante a presentación do libro. Bendahan decantouse por unha voz infantil para articular a narración da novela porque representa unha etapa que descoñece que deparará o futuro. "Para min era máis fácil construír a inocencia para contar a historia, na idade adulta xa tes feridas que che acompañan". A novela arrinca nun momento histórico no que un mundo de centos de anos desmorónase. Reira, unha nena de sete anos que vive en Tetuán coa súa familia, observa con inocencia un ambiente de crecente hostilidade, onde o acoso e a tensión social acaban por empuxar á fuxida da súa familia e de moitas outras. A autora salpica o seu discurso de cifras, datas, datos e referencias dunha cultura, a súa, que apaixonalle. "Estou contenta porque con esta novela puiden suscitar o recordo noutras persoas que coa súa lectura poden evocar historias similares". A inocencia de Raíña non lle resta curiosidade por un mundo adulto que lle fascina, e ao que trata de achegarse con axuda dos xogos propios da súa idade.


Cada noite, a nena e dona Francisca -que coidaba dela e os seus irmáns cando os seus pais estaban fóra- xogaban ao xogo do pasaporte falso. As regras consistían en inventar a historia dun pasaxeiro do barco Pisces. Un pasatempo de ficción pero un navío real. "Ese barco partiu de Casablanca e nel ían moitas familias xudías que buscaban o exilio en Israel. O barco afundiuse na costa de Alhucemas, as familias morreron e a tripulación sobreviviu. Foi todo moi estraño", asegurou a escritora. Ese barco impactou a memoria dos xudeus, e foi aparecendo na vida de Bendahan en forma de recortes de xornais, testemuños, documentais, anécdotas. Por iso, decidiu plasmalo na ficción da novela. "Déjalo, ya volveremos" é a terceira incursión literaria de Esther Bendahan. A primeira, "Soñar con Hispania" (Tantín), escribiuna a catro mans con Esther Benari, e coa segunda, "Desojando alcachofas" (Seix Barral), cultivou un notable éxito. A terceira é, di, a novela que sempre quixera escribir. "Agora é o lector quen debe pór da súa parte".

El País - 16.03.2006

sábado, 27 de agosto de 2011

A mirada cómica dun xudeu





Mulleres pobres curiosean en 1920 roupa de segunda man en Vilnius, o Babel xudeu.




Por Alberto Manguel

El País - 27/08/2011

Hai moitos anos, a bordo dun transatlántico, un ancián escritor suízo contoume que na súa mocidade coñecera a Kafka e que nun café de Viena escoitárao ler. Segundo el, mentres Kafka lía con voz suave e pausada, o público ría a gargalladas. Asombreime de que un texto de Kafka puidese parecer cómico, por máis particular que fose o humor dos austriacos de entreguerra. O amigo de Kafka díxome que obviamente eu coñecía mal a literatura xudía, para a cal a traxedia de Edipo é a farsa dun neno consentido que non quere compartir con ninguén o seu Yiddishe Mamme. O Talmud di que un home pode coñecerse a través de catro cosas: a súa copa, a súa ira, o seu moedeiro e a súa risa.
É certo que, desde os comezos, para os xudeus, a traxedia non conduce necesariamente, como para os gregos, ao pranto e ao desasosego. Fronte ao tráxico secular e cotián, fronte ás eternas persecucións e vexacións, o xudeu prefire rir, coma se descubrise na miseria do mundo unha demostración do tremebundo humor divino. Que Deus faga morrer a Moisés xusto antes de alcanzar a Terra Prometida, parécelle unha broma inmensa, á medida daquel Que Todo O Sabe.
Joseph Buloff foi un dos máis grandes actores cómicos do teatro yídish. Nacido un ano antes do fin do século dezanove, en Vilnius, Lituania, Buloff traballou nos teatros de Europa do Leste até acabada a Primeira Guerra Mundial. En 1926 emigrou a Estados Unidos onde puxo en escena máis de duascentas obras, tanto no Yiddish Art Theatre de Maurice Schwartz como en Broadway. A súa actuación en "Morte dun viaxante" de Arthur Miller, que Buloff e a súa muller Luba Kadison levaron a Buenos Aires en 1949, foi tan exitosa, que Miller comentou que a versión yídish de Buloff era sen dúbida o orixinal e o texto en inglés unha feble tradución.
Cando Buloff morreu en 1985, deixou non só unha gran cantidade de versións dramáticas de diversos clásicos yídish e rusos, senón tamén varias novelas, das cales "Yósik, o do vello mercado de Vilnius" é talvez a mellor e sen dúbida a máis ambiciosa, un exemplo perfecto da visión cómica xudía do mundo. Vilnius era para os xudeus una desas cidades europeas de identidade múltiple, polaca, rusa, lituana, soviética, que lle daba unha calidade de Torre de Babel absurda, pero, por sobre todo, era un centro de sabedoría ancestral, a "Xerusalén do Norte".
A súa variada poboación, a súa longa historia, o feito de ser e ser a encrucillada de tantas culturas, fixo de Vilnius un escenario ideal para a comedia humana que Buloff quixo pintar. O seu modelo iconográfico foi Chagall e os seus ambientes feéricos; o seu material, a rica mitoloxía hasídica de contos e parábolas, nas que Deus comparte, de maneira sobrehumana, está claro, a azarosa sorte das súas criaturas. A universalidade do xénero picaresco ten matices e tons distintos en distintas culturas. En España, vascula entre a anécdota soez e a moralexa; en Inglaterra, entre a diferenza de clases e a caricatura social. Na literatura yídish, o heroe picaresco é parte Schlemil (bobo) e parte Lamed Vafkin (un dos 36 santos ocultos grazas aos cales o mundo non foi destruído). Yósik, o protagonista da novela de Buloff, é ambas as cousas, e a súa historia cómica, desde a súa infancia á súa idade adulta, coincide coa do tráxico pobo xudeu da Mitteleuropa do século XX.
Tártaros, gregos, turcos, habitantes das grandes chairas rusas, chineses e, por suposto, xudeus poboan o vello mercado de Vilnius que rexorde na memoria e a escritura de Buloff, e onde Yósik leva a cabo a súa aprendizaxe: como entenderse cos outros, como aproveitar as máis concisas oportunidades, como diferenciar granujas de boa xente, e como convivir con ambos, como protexerse de inimigos e de amigos: nunha palabra, como sobrevivir. Pero aínda esta mínima ambición debe ser filtrada a través da implacable ironía yídish. "É posible", dille o seu pai a Yósik, "que co alento de Deus nos teus pulmóns até poidas chegar a ser millonario algún día: se non de todo un millón, polo menos de dez mil rublos". Até a imposibilidade debe ser reducida a aquilo que un xudeu de Vilnius pode imaxinar como imposible.
É unha pena que esta edición, polo demais moi coidada, non respectase a ortografía correcta do nome do tradutor, o entrañable Jacobo Muchnik, morto hai xa máis de quince anos e autor de numerosas e memorábeis traducións.

terça-feira, 3 de maio de 2011

A Cova das Vacas Mortas. De Santiago Jaureguizar



De Santiago Jaureguizar

13,5 x 21,5 cm.

144 Páxinas
Rústica cosido a fío

I.S.B.N.: 978-84-9782-480-4
Código: 136509510

11,00 euros
Outubro 2006

Edicións Xerais

Premio Fundación Caixa Galicia de Literatura Xuvenil, 2006

.

Xoel é un mozo de Negueira de Muñiz que vive coa súa nai, de orixe alemá, nunha comuna na aldea de Foxo, preto do encoro de Salime. Farto da vida que leva soña con poder marchar de alí e embarcar nun petroleiro. A vida de Xoel muda o día en que o seu avó, viúvo e enfermo de alzheimer, chega dende Berlín para reatoparse coa filla. Entre a equipaxe, trae unha maleta chea de fitas de cine e mais unha cámara super 8. O vello cóntalle que foi colaborador da polémica e xenial directora de cine alemá Leni Riefenstahl, acusada de colaborar co réxime nazi. Neses días Xoel coñece tamén a Iria, filla dun dos antigos propietarios das casas de Foxo, os cales comezaron a reclamar as súas vivendas ocupadas cando se construíu unha pista que fixo accesible o lugar. Entre eles nacerá unha historia de amor enfrontado. Iria, defende o dereito dos antigos propietarios de Foxo a recuperaren as súas propiedades e ademais representa a crítica ao nazismo e a calquera tipo de colaboración con ese réxime, mesmo a que mantiña o avó de Xoel ao axudar na filmación de escenas nazis.

quinta-feira, 28 de abril de 2011

sexta-feira, 24 de dezembro de 2010

Suave música trae la noche. De Fernado Hernández Sebastián


SUAVE MÚSICA TRAE LA NOCHE
Fernando Hernández Sebastián

ISBN 9788492524396

Ano: 2010

288 páxs.

Idioma: español


Colección Anusim, nº 2

LIBROS CERTEZA

.
Suave música trae a noite de Fernando Hernández Sebastián é unha novela con total ausencia de violencia. Non hai crimes, violacións, drogas ou tiros; só hai vida e vidas que se entrecruzan formando un tecido. Luís Ferreiro Guzmán é un pediatra de garda nun hospital de Xerusalén. Luís, durante aquelas 24 horas de servizo, entre consulta e consulta, rememora todo o que foi a súa vida desde que tivo uso de razón até o momento presente. O protagonista, nacido en Zaragoza e asentado en Xerusalén, vai organizando na súa cabeza todos os avatares, circunstancias e vidas que se cruzaron na súa para ser hoxe un xudeu de corazón. O autor leva ao lector da man paseando por Israel mostrándolle a realidade dunha terra descoñecida, a pesar da súa continua presenza nos medios de comunicación.

Fernando Hernández Sebastián, Zaragoza, 1948. Aos 18 anos entrou na redacción do diario Pueblo e na revista Oriéntese. Posteriormente colaborou durante máis de dez anos como tertuliano e guionista na SER. Tamén realizou reportaxes para Heraldo de Aragón.

A colección Anusim, palabra hebrea que significa "forzado ", é a que designa aos xudeus sefardíes, e os seus descendentes, a quen se forzou a abandonar a súa relixión. O crecente interese polo coñecemento dos sefardies, descendentes dos españois xudeus a quen se expulsou de España, debe acompañarse coa aproximación do fenómeno ANUSIM, hispanos de relixión xudía que, polo menos formalmente, tiveron que renunciar á súa fe para poder seguir vivindo en España. Con esta colección preténdese recuperar a memoria das persoas, e as súas obras, que contribuíron ao desenvolvemento social e cultural dos diferentes pobos da península Ibérica.

Pedidos: certeza@certeza.com
www.certeza.com/pedidos.htm
Telf. (34) 976 272 907
E-mail:
certeza@certeza.com

sábado, 27 de fevereiro de 2010

quarta-feira, 18 de novembro de 2009

El violinista de Mautahausen. De Andrés Pérez Domínguez


EL VIOLINISTA DE MAUTHAUSEN

de Andrés Pérez Domínguez

Edita: ALGAIDA

Ano: 2009

Páxinas: 312

Lingua: CASTELLANO

Encadernación: Capa branda

ISBN: 9788498772784


.

Andrés Pérez Domínguez adéntrase na traxedia que sufriron 7.500 republicanos españois en Mauthausen na súa obra "El violinista de Mauthausen", primeira incursión da narrativa española neste campo de concentración nazi, coa que o autor quere pensar que "é posible unha mensaxe de esperanza". Nunha entrevista concedida a EFE no transcurso dunha visita ao denominado "campo de concentración dos españois", Pérez Domínguez dixo que "forma parte da literatura o dar tamén unha mensaxe de esperanza". Aínda que o seu interese é contar a historia, no medio do drama, da traxedia que se está vivindo, tamén pretende "contar sentimentos". O propio autor lembra que nas súas novelas "sempre están presentes o amor, a lealdade, o fracaso, a culpa". Non pode ocultar un certo interese polos anos 30 e 40, pois "tres das miñas catro novelas xiran ao redor da Segunda Guerra Mundial, e eses sentimentos que afloran nas miñas novelas atopámolos na guerra nun grao superlativo". Ademais, os personaxes están "nunha situación límite", algo que resulta interesante desde un punto de vista literario. O punto de partida de "El violinista de Mauthausen" (Algaida), coa que gañou o último Premio Ateneo de Sevilla, foi "unha imaxe poderosa: unha vez, nunha estación de metro de Viena, vin a unha parella nova bailando un vals na plataforma, sen música, alleos a todo, coma se ninguén os estivese mirando". A partir daquela imaxe construíu a historia dunha parella a piques de casar que vive en París, na primavera de 1940, Rubén, un republicano español, e ela, francesa, que acabará colaborando coa espionaxe aliada para recuperar ao seu amado cando os nazis envíano ao campo de Mauthausen. Entre ambos se cruza un terceiro protagonista, un enxeñeiro alemán que renuncia ao seu traballo en Berlín para non colaborar cos nazis e dedícase a percorrer Europa cun violín debaixo do brazo. "Os republicanos españois de Mauthausen viviron -lembra o autor- unha historia moi dura: perden a guerra; viven en condicións terribles en Francia e cando chegan os alemáns acaban en campos de concentración porque Serrano Suñer se desentiende deles e condénaos á morte, e os que sobreviven finalmente non poden volver a España". Pérez Domínguez aclara que aínda que gran parte da novela transcorre en Mauthausen, a acción da novela vai dando saltos no tempo e tamén sucede en París e no Berlín da posguerra. "Non é unha novela tétrica sobre Mauthausen, non é truculenta, senón que ten unha mensaxe esperanzadora". Ao dedicar cada un dos capítulos ao tres protagonistas, "a estrutura literaria enriquécese, pois o mesmo feito nárrase desde varios puntos de vista diferentes". Para a preparación da novela, ademais de visitar campos de concentración como Mauthausen ou Büchenwald, o escritor sevillano leu moitos testemuños de sobreviventes como o de Mariano Constante, e libros como o de Montserrat Roig ou o de Pons Prades. Con todo, Pérez Domínguez subliña que se trata dunha historia documentada, pero non dun documental novelado". Mentres pasea polos barracóns de Mauthausen, o autor de "El factor Einstein" indica que "os republicanos españois formaban o núcleo duro do campo e a chegada dos xudeus liberoulles das condicións máis duras, porque este grupo foi tratado aínda moito peor".


domingo, 8 de novembro de 2009

La vendedora de huevos. De Linda Cirino


LA VENDEDORA DE HUEVOS
LINDA CIRINO
TITULO ORIXINAL: Eva's Story
.
Eva é unha campesiña que vive na Alemaña nazi. A súa vida dá un xiro radical cando decide dar acubillo na súa granxa a un novo estudante xudeu e a unha misteriosa nena. Mentres, o seu marido é obrigado a alistarse no exército e os seus fillos hipnotizados polo movemento das Mocidades Hitlerianas. Escrito cunha tensión dramática palpable entre liñas, "A vendedora de ovos" é unha historia memorable e tenra na que Eva vai tomando conciencia do momento político que lle tocou vivir. Un libro incrible. Sinxelo e á vez contundente, Linda D. Cirino amósanos como o persoal é político. Ao irromper a axitación política na súa granxa e na súa vida, da maneira máis inesperada, Eva aprende do mundo e descóbrese a si mesma e o seu lado máis humano.
Se queres baixar de balde este libro en pdf: BAIXAR AQUI
Fai logo click en "descargar desde 4shared"

sábado, 17 de outubro de 2009

Viena. De Eva Menasse




" Viena "
De Eva Menasse
Editorial Lumen, 2008
439 páxinas
Español
.
Eva Menasse cóntanos a historia dunha familia xudía que viviu en Viena ao longo do século XX sufrindo en carne propia a ditadura nazi e os dramas da guerra e da posguerra. As continxencias históricas son só o pano de fondo dos avatares dos personaxes: uns homes e mulleres dispostos a morrer baixo as bombas con tal de non perderse unha boa partida de bridge. Un clan no que, ao lembrar as penurias da guerra, o avó só é capaz de dicir que todo cheiraba moi mal, pois lle faltaba a súa colonia de espliego. Unha familia, en fin, na que a dignidade persoal está moi por encima de todo.
.
Eva Menasse (Viena, 1970)
Escritora e periodista xudía austriaca nacida o 11 de maio de 1970 en Viena. Estudou Historia e Literatura xermanas. Iniciou a súa carreira coma colaboradora da revista vienesa Profil, pasando logo a traballar coma correspondente en Praga e Berlín do diario de Frankfurt Frankfurter Allgemeine Zeitung, o máis importante en lingua alemá, para o que cubriu o xuizo ao pseudo-historiador revisionista David Irving en Londres. Deixou este xornal para dedicarse a escribir a súa primeira novela, "Vienna". A traducción ao inglés da súa novela Vienna foi finalista do Premio Independente de Ficción Extranxeira de 2007 no Reino Unido.

quarta-feira, 14 de outubro de 2009

Vou Chamar A Policia. De Irvin D.Yalom


Editora: AGIR
Idioma: Portugués
.
.
A perseguição aos judeus durante a Segunda Guerra Mundial é o principal tema de Vou Chamar a Polícia – e Outras Histórias de Terapia e Literatura (Ediouro, 264 páginas, 49,90 reais), título do novo livro do psiquiatra americano Irvin Yalom, 78 anos. Chega às lojas nesta semana. Mais conhecido como o autor dos best-sellers A Cura de Schopenhauer (130.000 exemplares vendidos no país) e Quando Nietzche Chorou (410.000), Yalom adiciona o Holocausto à sua lista de assuntos preferidos, na qual figuram a psicoterapia e a filosofia.
.
Como Vou Chamar a Polícia é um pequeno conto, a Ediouro juntou ao texto uma obra lançada por Yalom nos Estados Unidos há cerca de dez anos, The Yalom Reader – O Leitor de Yalom, em tradução livre para o português. Nela, o autor analisa sua produção literária. “É uma espécie de antologia minha”, explica o prolífico terapeuta, que já trabalha em um novo projeto, um livro sobre – adivinhe – um filósofo: Bento de Spinoza. O novo, o antigo e o futuro livro, além da psicoterapia e da filosofia, é claro, compõem a conversa de Yalom com VEJA.com.

sábado, 19 de setembro de 2009

"Os Anagramas de Varsóvia" de Richard Zimler


Os Anagramas de Varsóvia
de
Richard Zimler
Edição/reimpressão: 2009
Páxinas: 368
Editor: Oceanos
Idioma: portugués
ISBN: 9789892305837
Colecção:
Mar de Histórias
.
Um romance policial arrepiante e soberbamente escrito passado no gueto judaico de Varsóvia. Narrado por um homem que por todas as razões devia estar morto e que pode estar a mentir sobre a sua identidade… No Outono de 1940, os nazis encerraram quatrocentos mil judeus numa pequena área da capital da Polónia, criando uma ilha urbana cortada do mundo exterior. Erik Cohen, um velho psiquiatra, é forçado a mudar-se para um minúsculo apartamento com a sobrinha e o seu adorado sobrinho-neto de nove anos, Adam. Num dia de frio cortante, Adam desaparece. Na manhã seguinte, o seu corpo é descoberto na vedação de arame farpado que rodeia o gueto. Uma das pernas do rapaz foi cortada e um pequeno pedaço de cordel deixado na sua boca. Por que razão terá o cadáver sido profanado? Erik luta contra a sua raiva avassaladora e o seu desespero jurando descobrir o assassino do sobrinho para vingar a sua morte. Um amigo de infância, Izzy, cuja coragem e sentido de humor impedem Erik de perder a confiança, junta-se-lhe nessa busca perigosa e desesperada. Em breve outro cadáver aparece - desta vez o de uma rapariga, a quem foi cortada uma das mãos. As provas começam a apontar para um traidor judeu que atrai crianças para a morte. Neste thriller histórico profundamente comovente e sombrio, Erik e Izzy levam o leitor até aos recantos mais proibidos de Varsóvia e aos mais heróicos recantos do coração humano.

domingo, 23 de agosto de 2009

"El último rabino" de Enrique de Diego


El último rabino
Autor: Enrique de Diego
Aneto Publicaciones
PVP: 24.00 euros
ISBN: 978-84-92518-19-0
Número de Páxinas: 416
Idioma: español
.
"O último rabino" é a demostración de que a historia supera a ficción, porque ningunha etapa máis apaixonante que a historia con rigor novelada polo autor: o conflitivo reinado de Enrique IV, o azaroso acceso ao trono de Isabel a Católica -tras gañar a guerra contra os partidarios de Juana a Beltraneja-, e o intenso reinado de Isabel e Fernando. Tempo convulso, cheo de intensas polémicas, no que as personaxes parecen sacadas da lenda, pero son estrita historia de Sefarad. Abraham Seneor, rabino maior das alxamas de Castela, amigo persoal de Isabel, factor crave no seu ascenso ao trono, verase inmerso no vórtice da tormenta desatada que culminará na expulsión dos xudeus. De fondo, unha sociedade de paixóns intensas, un Estado en formación e unha España que recupera a unidade política perdida coa invasión musulmá. Sobresaíndo na paisaxe axitada de cidades fabrís, aínda fresco o seu espírito de fronteira, o marco incomparable de Segovia.
.
Enrique de Diego é xornalista de longa traxectoria. Actualmente é director dos programas "A fondo" e "O país das marabillas", de RadioIntereconomía, así como interlocutor de "O gato á auga" e "Máis se perdeu en Cuba" de Intereconomía TV. Colaborador en numerosos dixitais. Como escritor, é autor dunha exitosa triloxía templaria. Combina a mellor técnica narrativa cunha documentación exhaustiva, posta ao servizo do obxectivo de converter a novela histórica no mellor e máis amable canle de divulgación dos feitos: historia novelada en sentido estrito.
Informa Mary Cousillas

terça-feira, 14 de julho de 2009

EL GUARDIAN DE LA AURORA de Richard Zimler


EL GUARDIAN DE LA AURORA
de Richard Zimler
Editorial DESTINO
Ano 2009
360 pags
Língua: CASTELLANO
Encadernación: Tapa blanda
ISBN: 9788423341689
.
O século XVI está a piques de chegar ao seu fin. Na colonia portuguesa de Goa, a Inquisición logrou establecerse e está a facer progresos no seu labor de converter ao cristianismo tanto aos xudeus secretos como á poboación hindú. A pesar do convulso da situación, a familia Zarco mantén as súas raíces portuguesas e xudías. Tiago e a súa irmá Sofia gozan ilustrando manuscritos xunto ao seu pai e coas festas hindús que celebra a súa querida cociñeira Nupi. Pero ese paraíso acaba ao mesmo tempo que a súa infancia, cando pai e fillo son capturados pola Inquisición. Anos despois, completamente esnaquizado, Tiago volve á India tras cumprir a súa sentenza en Portugal. Devastado por todo o que perdeu, descubrirá quen se esconde tras a traizón e a denuncia á súa familia, unha verdade que preferitía non ter que afrontar. Ademais dunha extraordinaria recreación histórica e un vivísimo testemuño da crueldade baixo a Inquisición na India, "O gardián da aurora" é un cativador relato de misterio, e unha profunda e lúcida exploración sobre a natureza do mal e as súas consecuencias. «Zimler ten ese toque de xenialidade que os críticos non poden explicar pero que os lectores recoñecen, esa maxia que todos os novelistas desexan pero que só algúns posúen.» The Independent

Eis o periplo en fin duns xudeus portugueses pola India, fuxindo da Inquisición. A novela narra o periplo e as desventuras da familia dun xudeu portugués, ilustrador de manuscritos, que emigra á India a finais do século XVI fuxindo do terror da Inquisición portuguesa. Co transfondo do exotismo e a beleza máxica de Oriente, os nenos inícianse á vida, sofren as inxustizas da persecución relixiosa e o asombro ante a complexidade da historia. Unha novela maxistral histórica acerca da época da Inquisición, profundamente evocadora. Un canto á vida a pesar da opresión. Unha alegación contra a intolerancia. Unha historia de paixón, celos, despeito e vinganza narrada cunha prosa de gran sensualidade.

domingo, 5 de julho de 2009

Doron Benatar Berlín 10119. De Aída Berliavsky



Doron Benatar Berlín 10119.
.
Un detective xudeu madrileño, un poderoso mafioso reciclado da antiga nomenclatura comunista da Alemaña Oriental, un rico exiliado ruso opositor á camarilla de poder que goberna en Rusia, e o propio servizo secreto ruso (FSB antiga KGB) conflúen sobre un mesmo obxectivo: Facerse coa xoia máis cobizada dos últimos cen anos e que garda no seu interior un segredo longamente buscado. Un novo caso para o detective existencial Doron Benatar. Doron leva uns meses no dique seco por decisión propia tras ver como atropelaban e mataban intencionadamente a Natalie, a moza da que estaba namorado. A súa nai pídelle un gran favor, que axude a unha boa amiga, Esther Brecht e investigue respecto da actual situación e titularidade da casa que a familia Brecht abandonou precipitadamente fuxindo de Berlín Este a noite antes de que o Muro se levantase. O detective acepta o compromiso de mala gana e viaxa a Berlín para interesarse pola propiedade pero descobre que a casa xa non existe e que sobre ese terreo se constrúe agora un edificio de oficinas de luxo porque o lugar obtivo unha enorme plusvalía.
.
Tamén descobre que o actual propietario é unha empresa dun político da antiga Nomenclatura comunista reciclada ao capitalismo máis salvaxe. Esa mesma noite o detective é asaltado do mesmo xeito que a súa habitación de hotel. Aos poucos o perigo vai crecendo e Doron descobre que quen se interesan pola casa buscan algo dun valor incalculable que levaba encima o pai da súa clienta o día que escaparon á zona Oeste e polo que non dubidarán en asasinar a quen faga falta sen escrúpulo algún. Como no anterior libro, intercálase a acción con contos da autora e cos preparativos de voda do seu primo David Horowitz. Toda a familia Benatar, así como a familia Horowitz chegada de México, desprazásense en pleno a Melilla para o desposorio xa que a noiva, Jacqueline, é unha moza xudía melillense que desexa casar na súa terra seguindo as antigas tradicións sefarditas dunha voda berberisca. Ademais, o libro ten a súa anécdota que brevemente vos conto: "Quero que o meu libro, Doron Benatar Berlín 10119, custe 12 euros", dixen. "Iso non o decides ti. Quen che cres que es?", respondéronme. Non desanimei. Sigo co mesmo coche, na mesma casa, e case coa mesma roupa porque o obtido co primeiro libro metino neste segundo para producilo e, claro que custa 12 euros! Incluído o envío a España e Latinoamérica mentres se abre camiño nas librarías, e ademais, se queres pódocho dedicar.

sábado, 27 de junho de 2009

Los elementos del mundo. De José María Beneyto


LOS ELEMENTOS DEL MUNDO
José María Beneyto
.
Un relato estremecedor, un verdadeiro descenso aos infernos ao lado máis escuro da condición humana.
.
Finalizada a Segunda Guerra Mundial, Alemaña vive sumida nun proceso de "desnazificación". Durante os xuízos de Núremberg, investigadores internacionais instrúen procesos para depurar a responsabilidade penal de numerosos colaboradores do réxime nazi. Entre eles atópase o "Profesor", eminente xurista e catedrático da Universidade de Berlín, que participou na redacción das leis que foron esenciais para o desmantelamento da República democrática de Weimar e o establecemento do nacionalsocialismo. Sometido a un implacable interrogatorio verase obrigado a rememorar a súa vida e, ao tempo, a historia de Alemaña desde o final da Gran Guerra até a derrota de Hitler, período do que foi testemuña privilexiada. O testemuño do "Profesor" transfórmase nunha novela apaixonante, que atrapa ao lector desde a primeira páxina e lévalle da man a través dun relato estremecedor, un verdadeiro descenso aos infernos ao lado máis escuro da condición humana.
.
José María Beneyto é Catedrático Jean Monnet de Dereito Europeo e Identidade Cultural Europea, Catedrático de Dereito Internacional Público e Relacións Internacionais e Director do Instituto Universitario de Estudos Europeos da Universidade CEU San Pablo. Doutor en Dereito (1980) e Filosofía e Letras (1986) pola Universidade de Münster (Alemaña), Master en Dereito e en Relacións Internacionais pola Universidade de Harvard, foi Fellow/Profesor Visitante no Centro de Estudos Europeos da Universidade de Harvard (1988-1990) e funcionario, por oposición, das Comunidades Europeas, onde foi Conselleiro na Dirección Xeral de Investigación e na Comisión de Asuntos Económicos e Monetarios do Parlamento Europeo (1985-1989, na actualidade excedente). Experto na Dirección Xeral IV (Competencia) da Comisión Europea. é Académico correspondente da Real Academia de Xurisprudencia e Lexislación. Ademais, colabora en distintos medios de comunicación especializados e é membro do Padroado de varias Fundacións.
Informa Maribel Ferreiro

quinta-feira, 4 de junho de 2009

Matar sin que se note. De Gustavo D.Perednik


Matar sin que se note
.
Os protagonistas de "Matar sin que se note" son xuíces comprados, avogados cómplices, nais de nenos mortos convertidas en adaís da xustiza, xefes de goberno arxentinos, israelís e iranianos, funcionarios encumbrados que caeron nas gadoupas da corrupción, un teimado e perseverante fiscal, e unha mallada sociedade que deixábaos pasar atónita. O 18 de xullo de 1994 produciuse o atentado máis brutal da historia arxentina, e aos poucos días comezou a urdirse unha rede para ocultar aos culpables, que foi desbaratada con valentía e testarudez. Esta nova novela de Gustavo D.Perednik ten como epicentro o desmantelamento desa rede. Un estilo que combina rigor e emoción, compromiso e obxectividade, e que permite sacar a luz a verdade indispensábel. Á Arxentina, á vangarda mundial na loita xurídica contra o terrorismo, logra colocar aos terroristas iranianos nas listas vermellas de Interpol, coa aprobación do mundo enteiro. O suspenso do relato inclúe o marco familiar do inmolado, o seu traxecto do Líbano a Buenos Aires, e o testemuño de centenares de testemuñas que abriron unha Caixa de Pandora para sorpresa dos arxentinos.

quarta-feira, 29 de abril de 2009

'El humo de Birkenau, De Liana Millu


El humo de Birkenau

Liana Millu

Editoria Acantilado 2005

A CONSTRUCCIÓN DUN RECORDO

Liana Millu, "O fume de Birkenau" (Acantilado e Quaderns Crema) Presentación de Primo Levi

Entre a enorme cantidade de libros que foron publicados con motivo das conmemoracións do 60 aniversario da liberación do campo de concentración de Auschwitz, destaca o dunha autora que, máis que reflexionar, preocupouse por mostrar. Se a literatura é a capacidade de construír imaxes na mente do outro mediante o uso da palabra escrita, a italiana Liana Millu, falecida o ano pasado, alcanzou a máis alta cota nesta arte con "O fume de Birkenau", publicado orixinariamente en 1947 e traducido agora ao castelán por Acantilado e ao catalán por Quaderns Crema. Tiven a sorte de ler este libro no mismísimo campo de concentración de Auschwitz II-Birkenau e, aínda que cheguei a ese lugar algo saturado de lecturas sobre o Holocausto, a forza narrativa dos seis relatos que compoñen este libro, así como a capacidade da autora para evocar algunhas das historias que coñeceu durante o seu cativerio en 1944, devolvéronme a confianza nesa literatura testemuñal que, de tan inmersa no contido, a miúdo esquece o continente. Antes de emprender a viaxe, empapárame coas lecturas de moitos autores que tiveron a triste honra de coñecer o lager de primeira man, pero non conseguira formarme unha imaxe do campo como lugar físico e en moitos casos nin sequera do ambiente que alí se debía respirar. Con todo, a medida que avanzaba na lectura de Liana Mellu, o campo de Birkenau foi enchéndose de personaxes -trasuntos de seres humanos que existiron na realidade- e as imaxes fóronse formando na miña imaxinación con tanta verosimilitude que, cando concluín a lectura, sentín que este libro me ensinou moitas máis cousas sobre o campo de concentración que a multitude de autores que adoitan sinalarse como referentes para a comprensión do Holocausto. No terreo do ensaio, o recentemente publicado traballo de Laurence Ress, "Auschwitz. Os nazis e a solución final" (Crítica), é de gran utilidade para os estudiosos do tema, pero non hai dúbida de que o investigador británico pasa por alto o tema da dor humana para centrarse nos datos históricos sobre a construción, funcionamento e desarmamento do campo. E no terreo da narrativa os títulos "Triloxía de Auschwitz" de Primo Levi, "O home en busca de sentido", de Victor Frankl, "A escritura ou a vida" de Jorge Semprún e algúns libros máis se converteron en exemplos de Literatura Testemuñal repetidos até a saciedade, aínda tratándose de libros cuxos autores se preocuparon demasiado por reflexionar sobre as implicacións daqueles feitos para a comprensión do xénero humano -a este respecto, non hai dúbida de que Primo Levi converteuse nun símbolo deste tipo de literatura, do mesmo xeito que Auschwitz transformouse nun símbolo do exterminio aínda cando non fose o campo onde máis xente faleceu- e demasiado pouco por baixar a mirada ao chan para reconstruír un espazo físico no que se poidan basear os lectores á hora de situar aqueles feitos ou de recrear historias persoais que faciliten a catarse. E esta obsesión pola reflexión é o que provocou que, sempre polo baixo, moitos críticos opinen que non hai demasiada boa literatura sobre o tema dos campos de concentración. En todo caso, hai libros tremendamente e urxentemente necesarios, pero non pola súa literatura, senón pola súa capacidade testemuñal. Porque, aínda que os autores antes citados merézannos o maior dos respectos tanto polo sufrimento que padeceron como polo testemuño que deixaron, esas novelas non conseguen que as imaxes flúan na mente do lector como debesen. Con todo, o libro de Liana Millu deixa de lado a reflexión sobre os feitos presenciados durante o tempo que permaneceu no campo de concentración Auschwitz II-Birkenau, optando por centrarse, simple e sinxelamente, na narración dos momentos que compartiu con outras condenadas. A italiana quere que coñezamos ás persoas que alí morreron porque sabe que estamos perfectamente capacitados para sacar as nosas propias conclusións sobre o significado último do que nos está contando, e deste xeito consegue conmover ao lector dun modo moito máis efectivo: a través da literatura. Desde o primeiro relato, Millu baixa a mirada aos barracóns para mostrarnos historias que estremecerán o espírito dun lector que, ademais, sentirá desde a primeira frase auténticas ganas de meter un pé entre as liñas deste libro, penetrarse na narración e rescatar a todos e cada un dos personaxes que por aquí deambulan. Extraordinarias son as historias de ?A Clandestina?, onde se narran os sufrimentos dunha prisioneira que decide ocultar o seu embarazo para que o neno que leva dentro non termine, como reza o título da recompilación, convertido en fume; de ?Scheiss Egal?, onde se explica o duelo moral que manteñen dúas irmás, unha das cales se alistou ao ?comando das prostitutas? para conseguir comida coa que alimentar á outra, quen á súa vez rexeita dita axuda desde o seu leito mortuorio por considerar que a moral lle impide aceptar uns produtos obtidos mediante unha actividade aos seus ollos pecaminosa; e de ?Alta tensión?, onde se nos mostra a historia dunha nai que cada día ve ao seu fillo, aínda adolescente, deslomándose no campo dos homes, do cal só lle separa un aramado electrificado. E isto sen esquecer a cola de personaxes que van aparecendo ao longo deste libro de relatos que, tendo como fío argumental o campo de concentración, ben podería ser considerado unha novela: adivíñaa que predicir o futuro das presas que se achegan a ela sen importarlles que, nun lugar como Auschwitz, as cartas non farán outra cousa que confirmar o que xa intúen; a muller que se abalanza sobre o soldado xusto antes de entrar no crematorio e que lle empeza gritar "Son a túa nai, son a túa nai"; ou a viúva que, perdendo ao seu marido nunha das seleccións, desexa con toda a súa alma que un compañeiro do seu esposo consiga fuxirse, xa que deste xeito o recordo do home que a amou tamén sairá dese inferno como se encarga de lembrarnos Millu do mesmo xeito que fixera o tamén italiano Primo Levi.

sábado, 11 de abril de 2009

El listo, el tonto y otros relatos. De Rabí Najman de Bratslav



EL LISTO Y EL TONTO y otros relatos.
Autor:
RABÍ NAJMAN DE BRATSLAV
Colección:
CÁBALA Y JUDAÍSMO
ISBN: 9788497775199
Formato: 13,5 cm x 21 cm
Prezo: 11,00 €
Páxinas: 112
Número edición: 1ª
Fecha edición España: 9/2008
Descripción:
Os contos que compoñen este volume, «El listo y el tonto», «Los niños cambiados» e «La princesa perdida», foron recollidos por Rabí Nathan, o grande discípulo de Rabí Najman, a partir do seu relato oral. Traducíronse directamente do ídish. Ler estas historias é transitar por máxicos sendeiros poboados de pistas que o mestre sementou hábilmente para ir desvelando as claves do seu pensamento, enraizado tanto na tradición cabalística coma na simboloxía universal. As peripecias dos encantados personaxes destes contos, así como os sobrenaturais recursos que despregan nos máis singulares escenarios, asombrarán ao lector, que verase transportado a un universo de maravillas. Glosados, comentados e estudados durante xeracións, estes contos albergan profundas ensinanzas sobre temas tan diversos como os misterios da cábala, o poder da alegría e da fe ou o sentido da vida. A presente edición, preparada por Varda Fiszbein, inclúe unha cronoloxía da breve, pero intensa, vida de Rabí Najman de Bratslav. «Según di a xente, as historias creáronse para facer durmir, pero eu non o creo: eu conto historias para espertar.» Tres contos deliciosos e con mensaxe. Comeza a ler AQUI
Vía Maribel Ferreiro

sexta-feira, 27 de março de 2009

Otoño en Shiraz. De Dalia Sofer


A escritora xudeo-iraní Dalia Sofar , asentada nos EUA, ven de gañar o premio Premio Sami Rohr de literatura xudía, dotado con 100.000 dólares, coa súa novela Outono en Shiraz, publicada en castelán pola editorial Grijalbo. A novela está ambientada no 1982, e trata das repercusións que tivo nunha familia xudía iraní o triunfo da Revolución Islámica no país. Un comerciante de xoias xudeu é acusado de "espia sionista", polo que padece cárcere e tortura.
Un resumo en castelán.
A crónica no New York Times.
A nova en The Jewish Daily Forward.
A opinión de Rafael Robles, que traballou coma proferor de español en Irán, e plasmou as súas experiencias no libro Leer El Quijote en Teherán.