domingo, 9 de janeiro de 2011

Adolf Eichmann. El vivió entre nosotros.

Adolf Eichmann. Él vivió entre nosotros
De Mario Feferbaum e Abraham Zylberman
Colaboración editorial Sima Milmaniene
Descargar

sexta-feira, 24 de dezembro de 2010

Suave música trae la noche. De Fernado Hernández Sebastián


SUAVE MÚSICA TRAE LA NOCHE
Fernando Hernández Sebastián

ISBN 9788492524396

Ano: 2010

288 páxs.

Idioma: español


Colección Anusim, nº 2

LIBROS CERTEZA

.
Suave música trae a noite de Fernando Hernández Sebastián é unha novela con total ausencia de violencia. Non hai crimes, violacións, drogas ou tiros; só hai vida e vidas que se entrecruzan formando un tecido. Luís Ferreiro Guzmán é un pediatra de garda nun hospital de Xerusalén. Luís, durante aquelas 24 horas de servizo, entre consulta e consulta, rememora todo o que foi a súa vida desde que tivo uso de razón até o momento presente. O protagonista, nacido en Zaragoza e asentado en Xerusalén, vai organizando na súa cabeza todos os avatares, circunstancias e vidas que se cruzaron na súa para ser hoxe un xudeu de corazón. O autor leva ao lector da man paseando por Israel mostrándolle a realidade dunha terra descoñecida, a pesar da súa continua presenza nos medios de comunicación.

Fernando Hernández Sebastián, Zaragoza, 1948. Aos 18 anos entrou na redacción do diario Pueblo e na revista Oriéntese. Posteriormente colaborou durante máis de dez anos como tertuliano e guionista na SER. Tamén realizou reportaxes para Heraldo de Aragón.

A colección Anusim, palabra hebrea que significa "forzado ", é a que designa aos xudeus sefardíes, e os seus descendentes, a quen se forzou a abandonar a súa relixión. O crecente interese polo coñecemento dos sefardies, descendentes dos españois xudeus a quen se expulsou de España, debe acompañarse coa aproximación do fenómeno ANUSIM, hispanos de relixión xudía que, polo menos formalmente, tiveron que renunciar á súa fe para poder seguir vivindo en España. Con esta colección preténdese recuperar a memoria das persoas, e as súas obras, que contribuíron ao desenvolvemento social e cultural dos diferentes pobos da península Ibérica.

Pedidos: certeza@certeza.com
www.certeza.com/pedidos.htm
Telf. (34) 976 272 907
E-mail:
certeza@certeza.com

sábado, 18 de dezembro de 2010

O último libro de David Grossman en oitavo lugar no "Best Book of 2010"


O libro do autor israelí David Grossman "To the End of the Land" (La Vida entera) traducido por Jessica Cohen, quedou clasificado na oitava posición no "Best Books of 2010", listaxe publicada pola web Amazon. Este libro de Grossman, que foi publicado en setembro pasado, está en boa compañia entre Stieg Larsson con `The Girl Who Kicked the Hornet’s Nest`, clasificado en séptimo lugar, e `Just Kids` de Patti Smith, que conta a historia da súa complexa relación co lendario fotógrafo Robert Mapplethorpe - 11º na lista. O libro que encabeza a lista da Amazon é o de Rebecca Skloot `The Immortal Life of Henrietta Lacks (La vida inmortal de Henrietta Lacks), que describe a vida dunha muller pobre que sen sabelo contribuiu para a investigación do cancro debido á súa condición única de saúde. Na valoración editorial da Amazon sobre o libro de Grossman, Tom Nissley escribe: ‘To The End of the Land’ é un libro de luto por aqueles que non estáo mortos, é o lamento dunha nai para a vida durante unha guerra cuxo fin non era posíbel prever. Ao mesmo tempo, é alegre e case dolorosamente vivo, cheo ate o punto de ruptura de emocións e detalles dun cotidiano interminábel de algunhas vidas profundamente imaxinadas. Grossman construiu un retrato impresionante, como expresa nas palabras dunha das personaxes, de ‘millares de momentos, horas e días que fan parte dunha persoa no mundo, e do poder de guerra para a destrucción dunha persoa, cando - ou principalmente - cando sobreviven ás súas cruéis demandas’. No apartado dos lectores tamén achegan comentarios positivos sobre o libro, clasificando cunha média de catro estrelas sobre 5.
Reseña de Maribel Ferreiro

sábado, 20 de novembro de 2010

Un español frente al Holocausto. Por Diego Carcedo


Un español frente al Holocausto
(Así salvo Angel Sanz Briz a 5.000 judios)
Autor: Diego Carcedo
Editorial: Temas de Hoy
Páxinas: 278
.
O xornalista Diego Carcedo quixo rescatar do esquecemento a quen foi un mozo diplomático español en Hungría durante a II Guerra Mundial e que "coa súa coraxe e valentía" salvou a vida de varios milleiros de xudeus. Angel Sanz Briz, testemuña arrepiada do Holocausto, non quedou como mero espectador ante a barbarie e esforzouse, alegando todos os recursos legais e diplomáticos ao seu alcance e mesmo pagando salvocondutos do seu propio peto, en defender o dereito á vida. A súa xesta levoulle a ser recoñecido 'Xusto da Humanidade' polo Parlamento de Israel en 1991 e o seu nome figura nunha lista de honra xunto aos doutros heroes como o alemán Schindler, cuxa historia levou á gran pantalla Steven Spielberg.
.
Durante o ano 1944, o que despois sería embaixador español en seis países diferentes arriscou o seu futuro profesional e a súa propia vida para rescatar da barbarie a cuantos xudeus puido. Nunha Budapest bombardeada constantemente, dividida pola ocupación nazi e a do Exército Vermello, Angel Sanz Briz utilizou todos os recursos posibles, na súa calidade de representante do Estado español, para evitar que miles de persoas fosen conducidas aos campos de concentración de Auschwitz-Brikenau. Mesmo chegou a alegar un Real Decreto de 1924 ditado polo xeneral Primo de Rivera, polo que todos os descendentes dos sefardíes expulsados de España polos Reis Católicos tiñan dereito a pasaporte español. Unha "faceta curiosa" do seu modo de actuar, como tamén resulta admirable que, achegándose o termo da contenda, o Goberno ordenáselle regresar ao seu país de orixe e el permanecese polo menos tres semanas máis en Hungría tratando de evitar que ningún xudeu máis subise a eses trens con destino directo á morte.
.
Para relatar estes feitos, Carcedo entrevistou a algúns dos sobreviventes, os mesmos que hai uns anos asinaron a súa declaración do sucedido ante a comisión israelí que en 1991 outorgoulle o título de 'Xusto da Humanidade'. O escritor tamén afirma posuír a lista completa dos cidadáns que Sanz Briz salvou, aínda que esta non foi incluída no libro.

terça-feira, 26 de outubro de 2010

domingo, 10 de outubro de 2010

Séneca en Auschwitz. De Raúl Fernández Vítores


Séneca en Auschwitz. La escritura culpable

de Raúl Fernández

Edita: http://paginasdeespuma.blogspot.com/2010/08/video-de-seneca-en-auschwitz-de-raul.html

Unha historia detallada do campo de exterminio e unha reflexión profunda sobre esa condena chamada Auschwitz.

Sinopse
Auschwitz é o lugar onde a Filosofía tropeza. En Auschwitz perde os seus cimentos a Modernidade, porque o discurso moderno non pode referir o mundo de Auschwitz. Por iso Auschwitz é un acontecemento. Mais é preciso dicir a verdade do ocorrido se non queremos quedar suspendidos indefinidamente en metade da nada, expresándonos como pantasmas nun discurso sen fundamento. Temos que baixar aos infernos; non podemos seguir invocando os valores ilustrados dando as costas ao acontecemento que os pon en evidencia. Debemos coñecer os feitos que demolen a nosa escritura: volver ao lugar do crime, á orixe do trauma, volver a Auschwitz. Non para condenalo por enésima vez, senón para comprendelo. Non basta coa condena.

Raúl Fernández (Madrid, 1962) é profesor de Filosofía e ten publicados libros de ensaio, narrativa e poesía. Cabe destacar aquí Teoría del residuo (1997), Solo control (Páginas de Espuma, 2002) e Los espacios bárbaros (Páginas de Espuma, 2007). O seu último libro publicado é unha colección de jaikus titulada Res Nata (2008).

domingo, 3 de outubro de 2010

La hija de Mendel. De Martin Lemelman


LA HIJA DE MENDEL
Autor:
Martin Lemelman
Colección:
GRAPHIC JOURNAL
Nº Colección: 4
Series:
LA HIJA DE MENDEL
Editorial: NORMA Editorial
Formato: Rústica
Tamaño: 17 x 24
Páxinas: 232
Cor: B/N
ISBN: 978-84-679-0300-3
21,00€
http://www.normacomics.com/ficha.asp?012013104/0/la_hija_de_mendel
.
MARTIN LEMELMAN RINDE HOMENAXE Á SÚA NAI, Á SÚA FAMILIA E A TODAS AS VÍTIMAS DO HOLOCAUSTO.
En 1989 Martin Lemelman gravou en video á súa nai Gusta. Coma moitas outras señoras maiores, mudouse a vivir á súa casa e Martin quería conservar para sempre os seus espeluznantes recordos da súa infancia na Polonia dos anos 30 e a posterior fuxida dos nazis. Unha homenaxe ás vítimas do maior xenocidio da historia.

domingo, 25 de julho de 2010

Superheroes ou Superrabinos?

Marzo de 1941, primeira portada do Capitán América, na que sacode ao Führer
.
A feira do comic de San Diego (USA) deixa o descuberto a orixe xudía dos seres fantásticos.

R. A. SAN DIEGO (CALIFORNIA)

23/07/2010.

É Superman a versión intergaláctica de Moisés? Celebrou A Cousa o bar-mitzvah antes de unirse aos 4 Fantásticos? Foi o malvado Magneto vítima do Holocausto antes de converterse no archienemigo dos X-Men? As páxinas dos clásicos do cómic de superheroes están cheas de referencias á cultura hebrea, e é que Superman, Batman, Spiderman ou o Capitán América teñen algo en común: naceron das mans de 45 debuxantes xudeus cuxas familias emigraron a EEUU durante a Segunda Guerra Mundial. Para Danny Fingeroth, editor de Marvel e autor do libro "Xudeus, Cómic e a Creación dos Superheroes", a finais dos anos trinta os inmigrantes xudeus sentíanse desprazados entre os estadounidenses e escondíanse na súa imaxinación como vía de escape. Debuxaban personaxes con habilidades sobrehumanas, e así naceu Superman, en 1938. Dous mozos de Ohio, Jerry Siegel e Joe Shuster, cobraron 130 dólares por recrear a historia de Moisés en versión extraterrestre.

Mitoloxía hebrea

Simcha Weinstein, un relixioso hebreo de Nova York coñecido como O Rabino do Cómic, autor do libro Up, Up, and Oy Vey!, unha divertida crónica sobre as raíces xudías dos superheroes. As historias dos debuxantes Shuster e Siegel (Superman), Bob Kane (Batman), Joe Simon (Capitán America) e Stan Le (Spiderman, Incrible Hulk ou X-Men) beben directamente dos relatos sobre Moisés, o Rei David, Golem ou Sansón. As desdichas do holocausto durante a Segunda Guerra Mundial calaron tanto nos debuxantes da época que ate o home de aceiro chegaría a enfrontarse ao propio Adolf Hitler. Non foi o único. Un ano despois, en 1941, o Capitán América debutou cunha espectacular puñada ao Führer. Ademais, os X-Men, creados polo prolífico Stan Le en 1963 son a representación moderna do problema do antisemitismo. Le, tamén xudeu, cubriu as páxinas dos cómic deste grupo de superheroes con constantes referencias ao Holocausto, como o número de prisioneiro que Magneto conserva como recordo do seu paso polo campo de concentración de Auschwitz. O tamén creador de Spiderman, Hulk, Iron Man ou Os 4 Fantásticos, entre máis de 500 personaxes, aproveitará a súa participación en Comic.Con para analizar as referencias ao Holocausto na historia do cómic durante a presentación dunha serie de debuxos animados educativos. "Atopar paralelismos entre o legado xudeu e os superheroes modernos é unha experiencia enriquecedora", asegurou Le, que asinou o seu primeiro guión aos 19 anos de idade e que con case 70 anos de carreira xa é lenda. A feira de San Diego tamén servirá para que o profesor Mel Gordon, da Universidade de California, presente o libro O Primeiro Superheroe Xudeu, no que recorda a Funnyman, quen declarou acudir á sinagoga nas súas viñetas. Pero Funnyman estivo á sombra Superman, quizá polo seu aspecto pouco heroico: combatía o mal vestido de pallaso. Non atopou o seu público e a broma duroulle só nove números. Para Simcha Weinstein, o superheroe que mellor representa aos xudeus é Spiderman e o seu alter ego Peter Parker. "É o clásico xudeu neoiorquino, débil e nervioso, motivado pola culpa", afirma o rabino de Brooklyn, quen di que cando pensa en Parker "sempre lle vén á cabeza Woody Allen". Por certo, a orixe hebrea do home araña deixará as viñetas ate chegar á gran pantalla da man do actor xudeu Andrew Garfield, que se enfundará as mallas vermellas e azuis para interpretar a cuarta película do superheroe, cuxo rodaxe comezará nos próximos meses.

sexta-feira, 2 de julho de 2010

Reapertura da libraría CASA DE JACOB en Barcelona


Despois da mala nova que supuxo hai uns meses o peche en Toledo da libraría xudía "Casa de Jacob", hoxe podemos celebrar xa a súa reapertura agora en Barcelona. "Casa de Jacob" atende como sempre os pedidos por internet ou directamente na tenda. Estos son os datos:

Librería & Judaica 'Casa de Jacob'
Carrer Aribau, 168
08036 Barcelona
Teléfonos: 93 844 02 92 - 663 01 04 91
Correo:
libreria-judaica@casadejacob.com
http://www.casadejacob.com/

sexta-feira, 18 de junho de 2010

Jan Karski. De Yannick Haenel


Jan Karski. De Yannick Haenel * El Aleph Editores * Colección: Modernos * P.V.P. 17,00€ * ISBN978-84-7669-945-4EAN9788476699454 * Data de publicación 10/06/2010 * Formato Rústica con solapas 14x21,5cm * 152 paxs * Idioma: español

«Hai historias que só poden transmitir os escritores» (Jorge Semprún).

Texto de contraportada

Jan Karski foi membro do estado secreto polaco que operaba na clandestinidade durante a Segunda Guerra Mundial. Enlace da resistencia polaca co goberno no exilio, un día Karski foi invitado por dous membros da comunidade xudía a visitar o gueto de Varsovia. Testemuña única do horror, Karski foi chamado a alertar ás potencias aliadas do xenocidio xudeu. Nesta magnífica recreación do personaxe, Yannick Haenel narra, coma se dunha novela de espías se tratase, as vicisitudes de Jan Karski ao longo da súa fuxida a través de de o continente ata chegar a Estados Unidos, onde o presidente Roosevelt recibiulle en audiencia sen dar demasiado crédito á súa urxente mensaxe. Personaxe histórico da resistencia contra a barbarie nazi, Karski ofreceu un testemuño estremecedor na película Shoah, de Claude Lanzmann. Pero Jan Karski é algo máis que o relato dunha testemuña frustrada. Yannick Haenel reflexiona sobre a imposibilidade de testemuñar, de lograr que a clase política se decatase da existencia dunha atrocidade tan inconcibible como o Holocausto. E, sobretodo, aborda unha cuestión aínda incómoda hoxe á hora de revisar responsabilidades históricas: a inhibición dos países aliados ante un testemuño como o de Jan Karski, unha pasividade que pon en evidencia unha vez máis que nunha guerra non hai ninguén libre de sospeita.

Máis información:

http://www.raoulwallenberg.net/?es/salvadores/polacos/karski/jan-karski-mensajero.5050202.htm

http://www.letraslibres.com/index.php?art=10861

Informa Maribel Ferreiro

quarta-feira, 16 de junho de 2010

Israel; a primeira trincheira. De Josep Carles Laínez


ISRAEL; A PRIMEIRA TRINCHEIRA
Autor: Josep Carles Laínez
Edita: Asociación Galega de Amizade con Israel (2010)
ISBN: 978-84-613-6533-3
.
Por Pedro Gómez-Valadés*
Na retagarda non sempre se ten plena consciencia do que sucede nas trincheiras. E malia a cercanía - virtual - que os medios de comunicación ofrecen neste terceiro milenio, na comodidade dos nosos salóns e dos nosos cafés o cidadán medio galego e europeo - e grazas en grande medida a distorsión da realidade que eses mesmos medios lle ofrecen -, este cidadán de a pé non pode ver nin sentir a realidade do que nas rúas e campos de Israel nos estamos a xogar. A xogar nós. Por suposto que Israel xoga e loita pola súa supervivencia mais tamén nós, xogámonos e moito nas bíblicas terras do Leite e do Mel. Permítaseme este símil tan guerreiro para ilustrar cal é a miña visión do que representa, do que se xoga Israel e con el as nosas democracias occidentais nas terras do confín leste do noso mar, do Mare Nostrum. Porque a distancia xeográfica, unida á desinformación enfermiza e planificada dos nosos mass media con respecto a Israel e o seu conflito polo dereito a vivir e a vivir en paz, sen dúbida todo o atenúa, e Europa, sobre todo a nosa benquerida e acomodada Europa, non entende na súa enteira dimensión o que o conflito de Medio Oriente representa no fronte aberta pola yihad internacional contra Occidente e contra todo o que Occidente representa. Confeso a miña incomprensión e perplexidade cos meus concidadáns europeos que non queren ver - e non hai peor cego que o que escolle de propia vontade non querer ver - o que Israel representa como dique de contención e como primeira trincheira, e o que suporía para a nosa cultura, a nosa civilización a súa caída. Mais a pesar dos inmensos perigos aos que estamos sometidos, as gravísimas ameazas ás que debemos facer fronte, non direi máis nada ao respecto. E por qué non direi máis nada? Pois porque de seguido o amábel lector ten un libro único, unhas páxinas que pola súa claridade e lucidez deberan ser de lectura obrigada e que farían redundante que eu me estendera no que con moita mellor pluma explica e plantexa o meu amigo Josep Carles Laínez. E para maior satisfacción este imprescindíbel libro está escrito na vella lingua de Rosalía. Non só publicado en galego, cousa evidente, senón escrito en galego. Excuso dicir o que para o noso ferido idioma, para o idioma galego supón a achega que o meu bo amigo e javer Josep Carles Laínez representa con este o seu Israel: a primeira trincheira. E ademais do galano que para as letras galegas Josep Carles nos ofrece, estas páxinas de Israel: a primeira trincheira abordan desde unha perspectiva pouco tratada a ligazón fulcral que o sionismo como movemento de liberación nacional ten cos nacionalismos europeos, a pesar da penosa teima que algúns nacionalistas das diferentes nacións sen Estado de Europa insisten en manter de distanciamento, incomprensión cando non de rexeitamento para co movemento nacional do Pobo xudeu. E Laínez fálanos dos vínculos, do que nós en tanto que cidadáns das Europas temos en xogo na primeira trincheira. En Israel.
* Pedro Gómez-Valadés é presidente de AGAI